..::درود::..

دوره تاریخی رو پشت سر میگذاریم دوره ای که نگاه جهانیان نسبت به ایرانی عوض شده است .ایرانی نماد آزادی خواهی در جهان است .

شاید عده ای در این سالها از ایرانی بودن خود به سبب رفتار دولت خویش شرمنده بودند ولی حال مردم با شرکت در انتخابات به نشانه "نه" به روند کاری دولت , راهپیمایی سکوت بعد از آن , تظاهرات مسالمت آمیز در داخل و خارج از کشور و مسمم بودن بر گرفتن حق خود با پرسش "رای من کجاست" و .... نگاه جهانیان را به خود جلب کردند تا جایی که با بسیاری از هنرمندان ایرانی و حتا غیر ایرانی برای ابراز هم دردی هنر خلق کردند . از آن جمله می توان به نقاشان مجسمه سازان و موزیسین ها اشاره کرد .

ترانه مشهور ندای خس و خاشاک با صدای حامد نیک پی که جوابی بود بر سخنرانی توهین آمیز احمدی نژاد که مردم معترض به نتایج انتخابات را خس و خاشاک نامیده بود ؛ شعر این ترانه بدین صورت است :

آن خس وخاشاک تویی/پست تر از خاک تویی/شور منم نور منم/عاشق رنجور منم/زور تویی کور تویی/هاله بی نور تویی/دلیر بی باک منم/مالک این خاک منم

ترانه جون بایز از پرچمداران نهضت آزادی های مدنی بود و سرود جاودانه او"we shall overcome" (ما پیروز خواهیم شد) به صورت سرودی دنیائی و سمبل مبارزات مدنی در آمد، اینک همین سرود را به نشانه همبستگی با مردم ایران می خواند و به فارسی آوا سر می دهد که «ما پیروز میشیم، يه روز».

بون جوی موزیسین مشهور راک هم به هم صدایی با ایرانیان آزادی خواه سرود هم صدایی سر می دهد موزیک همیشه به یاد ماندنی "Stand by me" (در کنارم بایست) با اجرائی تازه میان ایرانیان و غیر ایرانیان دست به دست می گردد و به سرودی تازه تبدیل می شود، وقتی Jon Bon jovi ستاره بزرگ راک بین المللی به فارسی می خواند:

«وقتی که شب میاد، با همه غمها،

ای یاور، ای هم فریاد، با من باش.

دست به دست، همصدا، تو و من

هموطن درد تو، درد من

با من باش»                     

آنچه این ترانه ها بازگو می کنند، در حقیقت واکنشی ست که  جهانیان به عنوان همبستگی با مردم ایران نشان می دهند.

حرف «جون بایز» و «جان بان جووی» در حقیقت انعکاس حرف و خواسته جامعه ای است که در آن زندگی می کنند، جامعه دنیا. و این جامعه دنیا، از آنچه در مورد رفتار با مردم ایران از سوی حکومت و نهادهای آشکار و پنهان وابسته به آن می شنود و یا به لطف تکنولوژی بی مهار و علیرغم اعمال همه گونه سانسور خبری، می بیند و گاه دقایقی بعد از رخداد شاهد آن است، تازه دریافته که این ایرانی کیست و چگونه در این سی سال این جامعه گاه حاکمانش را با مردمانش عوضی گرفته بوده و در موردشان آنچنان که شایسته بوده قضاوت نکرده است.

موج حمایت از ایرانیان را نه کاخ سفید رهبری کرده و نه در پایتخت های اروپائی به دست دولتمردان و رهبران سیاسی سازماندهی شده است. این موج، موجيست خود جوش که شعارش و باورش، همبستگی و یکی بودن مردمان دنیاست.

چه خوب مردم ما از خواب بیدار شدند چه خوب هم وطنان خارج از کشور حمایتمان کردند و میکنند .باید منتظر ترانه هایی تاریخی دیگری باشیم چه بسا ترانه ای با مضمون ندا ندای آزادی ایران بشنویم . ندایی که سمبل و نشانه آزادی خواهی ما ایرانیان در سراسر جهان شده است .تمامی خبر گذاری ها از او به عنوان ژاندارک ایران نام بردند و چه چکامه هایی که برایش سروده نشد .

یکی دیگر از فعالیت های مفیدی که اتفاق افتاد راه اندازی "خبرنامه ندا" بود و آنطور که در بالای صفحه آن نوشته شده است : "به یاد جان باختگان راه آزادی ندا آقا سلطان ها" که کاری نیک و پسندیده بود .

واپسین سخنم قسمتی از چکامه "خواب سبز" است :

وقتی بیدارشوم، به شما خواهم­گفت

مشکلشان، همین است که سبزی شما تمامی ندارد

مشکل، این است که تونل­های جهان تمامی ندارد

و کسی دیگر

سبزه­ی خطِ شما را باورنمی­کند

مشکل، این رنگ­های دیگریست

که شیشه تاب ­نمی­آورد

"نیما / جمعه 12 تیر ماه 1388"

سبز و امیدوار باشید

..::بدرود::..